چهارشنبه، ۲۷ آبان ۱۴۰۵

جستجو در اطلاع‌نیوز

برای انتخاب خبر از کلیدهای بالا و پایین و Enter استفاده کنید.

باخت جمهوری خواهان؛ سونامی آبی یا جابجایی در قدرت؟

باخت جمهوری خواهان؛ سونامی آبی یا جابجایی در قدرت؟

به گزارش اطلاع نیوز به نقل از انصاف‌نیوز، علی مهری در یادداشتی با عنوان «باخت جمهوری خواهان؛ سونامی آبی یا جابجایی در قدرت؟» که در اختیار انصاف نیوز قرار داده، نوشت:

صورت مساله در نگاه اول این است: ۱. مشکلات اقتصادی ناشی از به قدرت رسیدن و تصاحب دولت توسط سرمایه داری انحصاری (انحصار کامل، انحصار چند جانبه و انحصار رقابتی) از یک سو و تشدید شکاف طبقاتی که قبلاً آن را در جنبش ۹۴ درصدی مشاهده کرده بودیم از سوی دیگر.

۲. خالی کردن بدنه دولت و قدرت آمریکا از اطلاعات کارشناسان بی طرف از طریق حذف و اخراج کارشناسان و ابقاء کارشناسان چاپلوس و متملق و به کار گماردن خانواده، تجار و دوستان رئیس جمهور ۳. اتخاذ سیاست جنگ طلبانه با تغییر نام وزارت دفاع به وزارت جنگ و تهدید نظامی همسایگان و سایر اقتصادهای جهان در اقصی نقاط دنیا و جنگ با ایران در سایه ی لابی صهیونیستی و نتانیاهو تا امثال گروسی حقیر.

شاید ظاهر قضیه حاکی از پیروزی خارق العاده ی دموکرات ها باشد، اما قضیه به اینجا ختم نمی شود. همه ی اینها هستند اما همه ی ماجرا این نیست. جوامع غربی علی الخصوص آمریکا چند دهه ی پیش وقتی اندیشمندانی چون هابر ماس و میشل فوکو و دیگران از شیفت پارادایمی، مرگ مولف و نقد کرانداری انسان، از تبدیل شدن انسان بعنوان فاعل شناخت به ابژه و …صحبت میکردند، زمانی که کسانی چون پوپر از نقد پوزیویتیسم پرده برداشتند، الوین تافلر و دیگر اندیشمندان آمریکایی، از بروز جامعه ی اطلاعاتی و پسا سرمایه داری و ضرورت تغییر همراستا با تغییر در ابزار تولید و نظم اجتماعی ناشی از آن که در حال شکل گیری است سخن می گفتند.

الوین تافلر به عنوان نظریه پرداز هم در موج سوم دموکراسی و هم در جابجایی در قدرت از تغییر در نظام سرمایه به نظام دانایی و نیز از جامعه ی اطلاعاتی بعنوان چالش های اصلی جامعه ی آمریکا، که دیر یا زود اتفاق خواهد افتاد سخن گفته بود.

بدیهی بود که نظام کهنه ی سرمایه داری خصوصاً از نوع انحصاری اش- و نه حتی رقابت کاملش- در تقلای ابقاء با طرح موضوع ملی گرایی افراطی در همه جا، در پشت موج ناشی از آن پنهان شده و این جابجایی در قدرت را به تاخیر اندازند.

اما آشکار بود که این موج ملی گرایی افراطی در مقابل قانون تغییر و به تعبیری صورتی از تکامل؟! که با تغییر ابزار تولید، مناسبات جدیدی را در نظم اجتماعی بدنبال خود خواهد آورد، دیری نخواهد پایید و سرانجام جهان از نظم کهنه و پوزیتیویستی عبور خواهد کرد و نظم جهانی را نیز به همراه خود تغییر خواهد داد.

نظام سرمایه در تقلا برای بقاء بعداز انتخاب ترامپ با اتخاذ ملی گرایی افراطی و انحصار گرایانه، سیاست های ستیز با گلوبالیزیشن و جهانی شدن، ستیز با تجارت آزاد و اقتصاد برپایه ی مزیت های نسبی و بدون تعرفه ایِ WTO و خارج شدن از آن و نیز بازگشتن به نظام تعرفه ای باعث کندشدن رشد اقتصادجهانی و کوچکتر شدن کیک آن، مطلوبیت اقتصاد جهانی ناشی از آن را نیز بطرز چشمگیری کاهش داده و جامعه ی آمریکایی را نیز از آن بی نصیب نکرده است.

سال ها پیش که هانتینگتون برای نجات نظام سرمایه از جنگ تمدن ها می نوشت، خاتمی از گفت وگوی تمدن ها سخنرانی می کرد، زمانی که اوباما از تغییر سخن میگفت معلوم بود که این تغییر اجتناب ناپذیر است و ربطی به صف بندی های متعارف جهانی (بلوک های شرق و غرب، شمال و جنوب و…) و پارامتر های معمول ندارد و امروز خود را در سونامی آبی کاملاً واضح و آشکار نشان می دهد.

گرچه هنوز راه طولانی در پیش است. اما دیری نخواهد پایید که مسئله ی خاورمیانه و صهیونیسم هم فراموش خواهد شد.

دیگر خبری از لابی صهیونیستی، امثال نتانیاهو ها و … نخواهد بود. جوامع انسانی نه با صف بندی ها و بلوک هایشان، اقتصادها نه با برد و باخت ( تحریم ها، تعرفه گرایی و مرزبندی ها و جنگ های اقتصادی) شان که با تعامل برد برد و همکاری هایشان و انسان ها نیز نه با نژاد و زبان و تمدن و مذهبشان که بخاطر انسان بودنشان ذی حق خواهند بود و بهره مند.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *