حمید ابراهیمی مرد هنری ایرانی در سال 1349 در تهران متولد شد
بیوگرافی حمید ابراهیمی
حمید ابراهیمی دانش‌آموخته کارشناسی اطلاع‌رسانی و کتابداری گرایش هنر است. بیش از سه دهه تجربه در تئاتر را دارد. ابراهیمی بیش از این که بازیگر سینما و تلویزیون باشد بازیگر تئاتر است و در دوران نوجوانی با بازی در تئاتر دانش آموزی در سال ۱۳۶۵ موفق به کسب رتبه نخست بازیگری کشور شد. او با مجموعه صاحبدلان در تلویزیون به مردم معرفی شد و در مجموعه‌های متعددی از جمله مثل هیچ‌کس نقش آفرینی کرده است. اوایفاگر نقش «هوشنگ» درمجموعه گاوصندوق بود. در فروردین ۱۳۹۲ دیپلم افتخار بهترین بازیگر نقش مکمل مرد را از جشنواره فیلمهای پلیسی مسکو برای فیلم «تعبیر خواب» دریافت کرد.
وی در مجموعه‌های تلویزیونی، فیلمهای سینمایی و تله فیلمهای بسیاری ایفای نقش کرده است که در ذیل شرح آنها آمده است.
بیوگرافی حمید ابراهیمی : همچنین این بازیگر و نویسنده و کارگردان تئاتر، تلویزیون و سینمای کشور پس از کارگردانی چندین فیلم کوتاه و نیمه بلند اولین اثر خود را در مقام کارگردان در سال ۱۳۹۳ تجربه کرده است. این اثر با عنوان عمو جان هیتلر هم اکنون در جشنواره فیلمهای ویدئویی یاس حضور دارد. از دیگر فعالیتهای این هنرمند در سالهای فعالیت هنری اش، حضور به عنوان مجری طرح، انتخاب بازیگر و بازیگردان بوده است.بیوگرافی حمید ابراهیمی وی مجری طرح مجموعه تلویزیونی فرات، انتخاب بازیگر و بازیگردانی در فیلمهای متل قو ساختهٔ مسعود نوابی، چند شاخه گل سرخ ساختهٔ پارسا خانلقی را بر عهده داشته است
فیلم شناسی
راه وبیراه (۱۳۹۷ داود بیدل)
در قصه‌ها زندگی می‌کنند (۱۳۹۵، داود بیدل)
گاهی به پشت سر نگاه کن (۱۳۹۴)
زمانی برای عاشقی (۱۳۹۲)
در بند اروند (۱۳۹۲)
پیدا و پنهان (۱۳۹۲)
هوش سیاه (۱۳۹۱)
گاوصندوق (۱۳۸۸)
مثل هیچ‌کس (۱۳۸۷)
تاصبح (۱۳۸۵)
صاحبدلان (۱۳۸۵)
فرات (۱۳۸۹)
یه تیکه زمین (۱۳۹۰)
سالهای ابری (۱۳۹۳)
فیلم سینمایی
آلزایمر (احمد رضا معتمدی، ۱۳۸۹)
فرزند خاک (۱۳۸۶)
ای ایران (ناصر تقوایی، ۱۳۶۹)
تعبیر خواب (رضا دادویی، (۱۳۹۲)
تله فیلم
میهمان (حسن هدایت)
آب و آیینه (کرامت پور شهسواری)
مزد عشق (محمود مقامی)
یکه افرا (شهرام باباپور)
افسانهٔ خورشید (عباس رنجبر)
ماجرای حرفه‌ای (سیامک صرافت)
پا به پا (حسن قناعت)
می‌تونه آخریش باشه (جمشید محمودی)
برگ سبز (محمد رضا معینی)
پای پدرم (احمد قدکچیان)
تلواسه (داریوش ربیعی)
پر (روح‌الله حجازی)
خشت بهشت (مجید اسماعیلی)
می تونه آخریش باشه (جمشید محمودی)
چند شاخه گل سرخ (پارسا خانلقی)